دل نوشته......
سلام پسرم.... امشب داشتم یه برنامه ای رو میدیدم که همه صحبتش در مورد این بود که ما پدر و مادرا ضامن و مسئول آینده بچه هامون هستیم. بعد از دیدن این برنامه نمی دونم چرا اینقدر دلم گرفت...... دارم به این فکر میکنم، من که باعث به وجود اومدن تو شدم چقدر میتونم آینده اتو بسازم؟ چقدر میتونم از خودم برای تو، تویی که باعث وجودت من بودم، بگذرم؟...... چقدر میتونم مثل مامانی فداکاری داشته باشم تا تو به ثمر برسی و این به ثمر رسیدن تو بشه افتخار یه عمر زندگی من...... هنوز نمیتونم تا این حد فداکاری رو درک کنم...... که از جوونی، سلامت، لذتهای زندگی و خیلی چیزای دیگه که حتی من هنوز درکش نکردم بگذره برای اینکه دخترش توی زندگیش احساس هیچ هیچ هیچ کمبو...
نویسنده :
مامان یاسمن و بابا حمیدرضا
21:22



